Skręcenie stawu skokowego

staw skokowy

W obecnej porze roku, możemy zaobserwować wiele osób, które chcą poprawić swoją kondycję lub stan zdrowia poprzez bieganie. Część robi to przez okres stały i niezależny od pory roku. Inni z kolei w sposób sezonowy. Obie grupy może “dopaść” najczęstszy uraz, jakim jest skręcenie stawu skokowego.

Skręcenie – jest to uraz polegający na przekroczeniu fizjologicznego zakresu ruchu w stawie. Na skutek skręcenia może dojść do uszkodzenia torebki stawowej, więzadeł, chrząstki stawowej, a niekiedy także uszkodzenia fragmentów kostnych. Główne objawy wszelkich typów skręceń to: ból w okolicy stawu, ograniczona jego ruchomość, obrzęk, wysięk śródstawowy oraz krwawy wylew w miejscu uszkodzonych włókien torebki stawowej.

Wyróżniamy zasadniczo 4 stopnie skręcenia:

I stopnia. Charakteryzuje się niewielkim uszkodzeniem więzadeł. Towarzyszy mu niewielki łagodny ból oraz nieduża opuchlizna. Działanie stawu nie jest ograniczone. Czas leczenia to ok. 2 tygodnie.
II stopnia. Jest stanem poważnym, z częściowym uszkodzeniem włókien więzadeł. Ból może towarzyszyć w trakcie odpoczynku, z kolei zawsze podczas np. chodzenia/biegania. Występuję też ograniczenie ruchomości stawu. Proces pełnego dochodzenia do zdrowia wynosi od 2 do 3.
– III stopnia. Charakteryzuje się całkowitym zerwaniem więzadeł. Towarzyszy mu ostry ból, utrata ruchomości oraz stabilności stawu. Dodatkowo w okolicy stawu pojawia się duży obrzęk. Może być konieczny w tym miejscu zabieg unieruchamiający staw skokowy. Czas leczenia od 4 – 12 tyg.
IV stopień. Jest stanem z objawami dotyczącymi III stopnia, wraz z oderwaniem kawałka kostnego (złamanie awulsyjne). Powrót do pełnego zdrowia wynosi od 3 do 6 miesięcy.

Postępowanie w przypadku danego urazu (zasada DPRICEMM):

D – diagnoza (diagnose) – ocena urazu oraz stanu stawu skokowego. Oczywiście najlepiej przez lekarza. Może być konieczne: badanie fizykalne / rezonans magnetyczny / RTG czy USG.
P – ochrona (protect) – zabezpieczenie przed ewentualnym pogorszeniem urazu.
R – odpoczynek (rest) – odciążenie chorej kończyny, czasami nawet z użyciem kul, zwykle do czasu ustąpienia bólu.
I – lód (ice) – zimne okłady zmniejszają obrzęk i łagodzą ból, stosowane kilka razy dziennie przez kilka dni, skutecznie łagodzą dolegliwości.
C – kompresja (compression)- owijanie kostki bandażem elastycznym przez pierwsze dni po urazie pozwala zmniejszyć obrzęk i usztywnić kostkę, opatrunek nie może być jednak założony zbyt ciasno, ponieważ może zaburzać krążenie krwi. Można zastosować też taping, który wspomoże zmniejszanie się obrzęku i powrót do zdrowia.

taping kostka
źródło: Dr. Agata Błaszczyk “Fizjoterapia po skręceniu stawu skokowego”
E – uniesienie (elevation) – uniesienie kończyny ma zapewnić zmniejszenie obrzęku oraz bólu. Nadaje się do tego celu np wałek ze zrolowanego koca.
– M – farmakoterapia objawowa (medication) – stosowanie leków z grupy niesterydowych leków przeciwzapalnych (najczęściej diclofenac, ibuprofen, ketoprofen),  masaż ręczny z maścią przeciwobrzękową oraz przeciwbólową np. fastum, naproxen
– M – jak najwcześniejszy ruch (mobilisation). Przykłady w tabeli poniżej.

leczenie skręcenia
źródło: Dr. Agata Błaszczyk “Fizjoterapia po skręceniu stawu skokowego”

W przypadku utrzymywania się objawów funkcjonalnej niestabilności stawu wskazane rozważenie kontynuacji programu rehabilitacji do 6 m-cy, a przy braku efektów ewentualna rekonstrukcja operacyjna oraz stabilizacja.

Czego należy unikać zwłaszcza do momentu uszczelnienia naczyń krwionośnych:

– ciepłych kąpieli oraz kompresów
– maści rozgrzewających
– aspiryny, ponieważ powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych
– obciążania stopy
– nie przykładać lodu bezpośrednio na skórę, tylko przez gazę, cienkie ubranie lub ręcznik papierowy. Pozwoli to uniknąć odmrożeń i nie zaburzy odżywiania tkanki.

Sposoby przyspieszenia dalszego procesu rehabilitacji tzw. opieka pourazowa:

– taping,
– masaż sportowy,
– ćwiczenia korekcyjne,
– trening siłowy początkowo izometryczny
– noszenie odpowiedniego obuwia,
– jedzenie wysokiej jakości żywności,
– odpowiednia ilość snu 8-9 h.

Uwaga na koniec: nie jestem lekarzem, poradnik ma charakter informacyjny i nie zastąpi konsultacji z osobą o uprawnieniach medycznych.

Źródła: – Dr. Agata Błaszczyk “Fizjoterapia po skręceniu stawu skokowego”
– 
 Leigh Brandon “Anatomia w urazach sportowych”

– www.wikipedia.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

11 komentarzy “Skręcenie stawu skokowego”